WIE ZIJN WIJ?

**Vanwege onze beperkte tijd en aanzienlijke werklast is onze homepage nog niet geheel in het Nederlands vertaald. Onze excuses hiervoor.**

DE ORGANISATIE
Eyes on Animals is een op inspectie gerichte dierenwelzijn organisatie waarvan het hoofdkantoor in Amsterdam gevestigd is. Eyes on Animals werd opgericht in 2008 om aan de dringende noodzaak te voldoen betreffende het toezicht houden op het naleven van de huidige wetgeving op het gebied van de bescherming van dieren. Dat naleving in de praktijk wordt toegepast, dat er sancties zijn op het niet naleven van de wetgeving en dat de mazen in de wetgeving worden opgespoord en opgevuld. Wij hebben vrijwillige inspecteurs die regelmatig in het veld werkzaam zijn met het uitvoeren van inspecties en alert zijn op dierenwelzijn problemen. Wij werken hoofdzakelijk in de Benelux maar ook in andere Landen waar wij eventueel hulp kunnen bieden.

    - Coördinator en hoofd-inspecteur: Lesley
Na het voltooien van mijn studie Master of Science in de ethologie (gedragsbiologie)  en het assisteren van een professor gespecialiseerd in het onderzoek van  gedrag van landbouw dieren aan de Landbouw Universiteit van Guelph in Canada, was ik als algemeen manager werkzaam in een opvangcentrum voor landbouwdieren en hield me bezig met vraagstukken rondom het verrijken van de omgeving voor deze dieren.
In 2001 ben ik naar Europa verhuisd om in Frankrijk en Canada als inspecteur te gaan werken voor een Europese dierenwelzijn organisatie, specifiek gericht op dierenwelzijn tijdens het transport. In 2008 hielp ik met het oprichten van Eyes for Animals in Nederland, waar ik nu ook woon.


        - Vaste inspecteur: Margreet
Ik ben opgeleid als (hypno)therapeut en master in NLP. Al vele jaren ben ik actief bezig met dierenwelzijn: van het vrijwillig werken in dierenopvangcentra in Thailand tot het deelnemen aan activiteiten in de lokale en provinciale Partij voor de Dieren. Medio 2009 besloot ik minder tijd te gaan besteden aan mijn werk als therapeut om het mogelijk te maken structureel vrijwilligerswerk te kunnen gaan doen voor Eyes on Animals, waar ik nu inspecties uitvoer en help met administratieve zaken.

 

     
      -Gerechtelijke adviseur: Lenny Reesink
Na dat ik mijn LLM studie heb afgemaakt aan de universiteit van Leiden in 2006 ben ik een carriëre begonnen als advocaat bij de Ministerie van Justitie in Den Haag. Sinds Februari 2010 werk ik voor de politieke partij voor de dieren in Den Haag. Mijn doel bij Eyes on Animals is om alle overtredingen die de inspecteurs van Eyes on Animals hebben geconstateerd na te kijken. Als het noodzakelijk is neem ik juridische stappen zodat de situatie voor de dieren verbeterd wordt en dat de personen die de overtredingen begaan er van worden overtuigd dat het zo niet kan.

WAAROM DOEN WE DIT VELDWERK

Helaas zien de vele wetteksten betreffende de bescherming van dieren er op papier mooi uit, maar worden zij zelden nageleefd of onvoldoende ten uitvoer gebracht in de praktijk. Daarom werken wij in het veld om een juist beeld te kunnen vormen van wat er zich afspeelt. Zijn wij getuigen van het schenden van  dierenrechten of mazen in de wet, nemen wij de nodige maatregelen opdat de regels beter worden nageleefd en de dieren beter worden beschermd. Onze bevindingen worden gemeld  aan de overheden van de EU en Benelux, politici, supermarkten andere detailhandelaren, advocaten, politie en dierenwelzijn organisaties.Wij zien het  veldwerk ook als belangrijk communicatiemiddel tot het bouwen van een brug tussen mensen vanuit de dierenwelzijn organisaties, bio-industrie en consument. De beste manier om het systeem te verbeteren is van binnenuit. Aanwezig zijn in het veld, op de werkplek,  praten met de bio-industrie en de consument, het uiteenzetten van praktische ideeën over hoe de welzijnscondities voor de dieren verbeterd kunnen worden, zijn effectieve manieren om niet alleen het lijden te verlichten, maar ook om de bio-industrie  en de consument gevoeliger te maken voor  lange termijn verbeteringen en hun houding ten aanzien van dierenwelzijn te veranderen.

Ook hebben wij een TASKFORCE opgericht, die bestaat uit inspecteurs van dierenwelzijnsorganisaties uit Canada, Frankrijk, Oostenrijk, Denemarken en de Verenigde Staten. Het doel van deze TASKFORCE is het snel kunnen doorgeven van verbeteringen die op een bepaald gebied in een land zijn gesignaleerd aan andere landen, waar deze verbeteringen nog niet het geval zijn. Dit versnelt het proces tot verbetering van dierenwelzijn en voorkomt dat elke organisatie zelf  ‘het wiel moet uitvinden’. We laten fabrieken zien wat voor soort maatregelen sommige organisaties in andere landen van de wereld hebben getroffen die hebben geleid tot vermindering van dierenleed, en via de speciale eenheid kunnen wij er op toezien dat deze  landen de maatregelen ook gaan invoeren. De leden van de speciale eenheid spreken Engels, Frans, Duits, Deens en met hulp van onze vrijwilligers ook Spaans en Italiaans, dus de eenheid is een perfecte schakel om verbeteringen in het veld snel door te kunnen geven.

 

WAAROM DOEN DIEREN ER TOE
In de tijd van Descartes, dacht men over dieren als machines, die op een bepaalde manier bewogen of schreeuwden wanneer ze een bepaalde behandeling kregen. Dit klinkt verschrikkelijk, maar zelfs mensen werden in die tijd over grote afstanden vervoerd (van Afrika naar Europa en Amerika), geketend, verkocht op veilingen, en gedwongen zonder salaris te werken, omdat zij als minderwaardig werden bestempeld vanwege hun donkere huidskleur.Tot voor kort hadden vrouwen wereldwijd geen stemrecht en mochten zelf geen eigen woning bezitten. Mensen met een psychische ziekte werden ook zeer slecht behandeld, de samenleving schaamde zich voor hen en sloot ze op.
In vele delen van de wereld zijn de zaken in deze opzichten sterk verbeterd.Wij leren langzaam maar zeker dat onze morele rechten ongeacht  alle verschillen tussen mensen, hetzelfde zijn.Wat belangrijk is, is dat we allemaal onderdeel uitmaken van het leven en gevoel hebben. Hoewel we er verschillend uit kunnen zien, een andere taal spreken, we niet allemaal hetzelfde IQ hebben en we niet alle culturele gebruiken met elkaar delen, zijn deze dingen moreel gezien niet relevant.
Morele relevantie heeft te maken met ons vermogen tot voelen, en de wens om te leven.In de zestiger jaren begonnen mensen zich vragen te stellen over hoe wij met dieren omgaan. Sindsdien hebben wetenschappers zoals Dr. Jane Goodall en Dr. Temple Grandin talloze uren besteed aan het observeren van en onderzoek doen naar het gedrag van dieren, en zij ontdekten (wat misschien volkomen vanzelfsprekend is voor ons tegenwoordig) dat dieren een emotioneel repertoire hebben dat zeer vergelijkbaar is met dat van ons. Zij vertonen vezorgend gedrag, jaloezie, competitie, woede, verdriet, vreugde, opwinding, speelsheid en vele andere emoties. Zij hebben hun eigen taal waarmee zij met hun eigen groep communiceren. Het kan slechts als blaffen of grommen voor ons klinken, maar onze taal zal waarschijnlijk net zo absurd klinken in hun oren!
Fysiologen weten al lang dat hun lichamen hetzelfde gebouwd zijn als die van ons, met zenuwen, bloed en organen.Dit is de reden dat dieren pijn kunnen ervaren, en net als wij aan ziektes kunnen lijden. Deze eigenschappen zijn moreel relevant. Dat is de reden waarom we er sterk van overtuigd zijn dat dieren belangrijk zijn en een inherente waarde hebben.
Men kan inderdaad een samenleving beoordelen op de manier waarop zij met het nog altijd  meest ‘ongelijkwaardige’ dier omgaan.